Tekst Geke Lensen

 

‘Ik hou van schamel en van duur’

 

Achter elke succesvolle man staat een sterke vrouw. Dat is algemeen bekend. Een van die sterke vrouwen is Geke Flier. De 63-jarige Dedemsvaartse beschikt over een paar gouden handen, verslindt boeken bij de vleet, houdt van schamel en van duur, is een echt natuurmens en zweert bij yoga. Hoe, wat, waar, wanneer en waarom vertelt ze op haar eigen manier; weloverwogen, bedachtzaam en zonder enige opsmuk.

 

Dedemsvaart Geke Flier noemt zichzelf serieus en een echte Veluwse boerendochter. Haar leven begon op 3 mei 1956 in Oldebroek. ‘Op een afgelegen, maar een wel heel mooie plek op de Veluwe,’ zegt ze over haar geboorteplaats, waarmee ze meteen haar liefde voor de natuur verklaart.

 

Klasgenoten

Geke groeide op als oudste kind in een gezin met vijf kinderen. Ze had een ziekelijke moeder en kreeg om die reden de zorg voor haar, maar ook voor de jongere kinderen en diverse huishoudelijke taken. ‘Die periode heeft mij wel gevormd,’ concludeert Geke over haar jonge jaren. Ze was boerendochter, maar het boerenwerk trok haar niet echt. Op haar achttiende verliet ze het ouderlijk huis om op de Sociale Academie een opleiding Sociaal Cultureel Werk te volgen. Meine Fernhout, de huidige voorzitter van Plaatselijk Belang Dedemsvaart, was daar een van haar klasgenoten, wat resulteerde in ‘een Academie-stel’, zoals Geke haar relatie met Meine noemt. De klasgenoten trouwden veertig jaar geleden. Een jubileum wat afgelopen week met onder andere familie en vrienden werd gevierd. Na hun huwelijk ging het stel in Zwijndrecht wonen waar Geke een baan had gevonden in de Thuiszorg. ‘Daar was ik vertrouwd mee. Dat kende ik,’ licht ze haar keuze toe. In de jaren daarna groeide gaandeweg de wens om terug te keren naar ‘de groene kant van het land’, zoals Geke onze regio noemt. ‘Ik miste de natuur enorm. Mensen in Zwijndrecht hadden wel eens tegen mij gezegd dat er een prachtig oud park in de stad was. Ik heb het bezocht, maar dat was niet wat ik bij natuur voor ogen had. Je moest oppassen dat je er niet uitliep,’ lacht ze bij de herinnering.

 

Bluffen

Eindjaren ‘80 verhuisde het gezin uiteindelijk naar hier. Eerst in een huurhuisje in Schuinesloot, daarna in Gramsbergen om zich uiteindelijk in 1990 te vestigen in Dedemsvaart. ‘Hier heb ik eerst bij de Thuiszorg en later heb ik bij het Regionaal indicatie Orgaan gewerkt, maar ook voor het Opvang Centrum voor vluchtelingen in Ommen. ‘Toen de nieuwe vreemdelingenwet rond 2000 werd ingevoerd nam het aantal vluchtelingen sterk af en was er minder werk bij het Landelijke Bureau in Amsterdam, waar ik werkte. Ik had ondertussen bedacht dat het hoger onderwijs mij ook wel leuk leek en heb toen een Master gevolgd. Toen een mede-student van het Saxion College mij vroeg of ik wellicht ook lessen ethiek voor maatschappelijk werkers zou kunnen geven heb ik gebluft en ‘ja’ gezegd. Zo ben ik erin gerold als docent bij Hogeschool Saxion in Enschede, waar ik inmiddels al zo’n vijftien jaar met heel veel plezier werk. Momenteel werk ik er onder andere mee aan een project over armoede en wat dat allemaal doet met je brein. Heel veel,’ aldus Geke, die zich ook bezighoudt met yoga.

 

Vinyasa

‘Ik was aan yoga begonnen in de tijd dat ik puberkinderen had en het mij op een gegeven moment allemaal een beetje teveel werd om te werken en tegelijk een gezin met vier kinderen te runnen. Yoga zorgde ervoor dat ik weer balans kreeg in inspanning en ontspanning. Het hielp mij,’ aldus Geke, die als vanzelf een ontspannen kleermakerszit aanneemt en verder vertelt over haar eigen yoga groep, die ze inmiddels in Dedemsvaart heeft. Dinsdag 10 september begint ze weer met de reguliere lessen in de Baron. Nieuw dit seizoen is het zogenaamde Vinyasa yoga, waar ze vijf kennismakingslessen voor houdt te beginnen op woensdag 11 september vanaf 20.30 uur in De Baron. Om zich deze dynamische vorm van yoga, die ook wel Flow yoga wordt genoemd, zelf eigen te maken volgde ze een maand lang intern een cursus met Indiase docenten in het speciale Vinyasa centrum in Varsseveld. ‘Yoga is niet gericht op prestatie. Het gaat erom wat goed is voor jou en dat je leert te ontspannen na inspanning’.

 

De Makelij

Ontspannen doet Geke zelf met lezen en tuinieren, maar vooral door creatief bezig te zijn en bij voorkeur met overtollig, door anderen afgedankt materiaal. ‘Ik gooi vrijwel nooit wat weg. Alles heeft z’n waarde en kan op enige manier hergebruikt worden,’ meent Geke, die op Facebook onder andere een zogenaamd Recycle Atelier heeft. ‘Hergebruiken van materiaal en creativiteit heb ik altijd in mij gehad. Op de basisschool werd wel eens gezegd dat ik handwerkjuf zou kunnen worden, maar het gekke was dat ik altijd ruzie met de handwerkjuf had, want ik wist het altijd beter,’ lacht Geke. Ze is mede het brein achter de zeer succesvolle sociale onderneming De Makelij aan de Julianastraat, waar ze inmiddels geen bemoeienis meer mee heeft. ‘Het is een prachtige onderneming geworden met een hele mooie functie, maar niet helemaal op de manier die bij mij past. Persoonlijk had ik graag gewild dat het meer een broedplaats voor creatieve ideeën was geworden. Uiteindelijk is het een andere kant opgegaan en een beetje van mij weggegroeid,’ licht Geke haar besluit toe om zich uit de onderneming terug te trekken. Ondertussen heeft ze haar woning aan de Moerheimstraat als het ware omgetoverd in haar eigen broedplaats vol creatieve ideeën. Een eigenhandig bekleedde bank met reststoffen, zelfgemaakte kussens of spreien, wandkleden. Het is er allemaal te zien. Waarschijnlijk niet lang meer, want de familie wil rustiger gaan wonen. Meer ‘buiten’. Waar precies? ‘Daar gaan we nog even op broeden.’

 

‘Ik gooi vrijwel nooit wat weg. Alles heeft z’n waarde en kan op enige manier hergebruikt worden.’